Uwaga! Bieżący nakład wyczerpany. Wznowienie sprzedaży po Nowym Roku
Zamów wersję papierową 100 zł
Zamów wersję na czytniki 20 zł
Gatunek: eseistyka
Oficyna: RSN
Data wydania: 2025
Ilość stron: 335
Oprawa: twarda
Ilustracje: kolorowe
O czym jest książka i do jakiego kieruję odbiorcy?
„Chopinowska mozaika” to zbiór moich ponad siedemdziesięciu esejów i felietonów, tworzących współczesny portret kultu, jakim otaczana jest postać i muzyka Fryderyka Chopina. Na kartach książki snuję opowieści, w których arcydzieła i fakty z życia kompozytora układają się w wielobarwną mozaikę, stając się pryzmatem do obserwacji życia, przemian tradycji i paradoksów współczesności. To książka dla koneserów myśli ubranej w piękno słowa, dla których kultura jest przestrzenią autentycznych wzruszeń i intelektualnej przygody.
Recenzja redakcyjna
W czasach, gdy kultura masowa zdominowała krajobraz medialny, a algorytmy decydują o tym, co warte jest naszej uwagi, książka Janusza Niżyńskiego „Chopinowska mozaika” jawi się jako orzeźwiający powrót do autentycznych wartości i głębokiej refleksji nad sztuką. Ten zbiór felietonów i esejów to znacznie więcej niż tylko literackie zapiski melomana. To erudycyjna, a jednocześnie przystępna podróż przez świat kultury, w której głównym przewodnikiem jest niezwykła postać Fryderyka Chopina – nie tylko jako kompozytora, ale jako symbol polskości, wrażliwości i artystycznej doskonałości.
Autor CHOPINOWSKIEJ MOZAIKI pisze z pasją kogoś, kto naprawdę żyje muzyką. Jego felietony nie są suchymi analizami muzycznymi, lecz żywymi opowieściami o tym, jak Chopin wplata się w codzienność współczesnego człowieka. Czytelnik znajdzie tu zarówno relację z wieczorka autorskiego w odrestaurowanym dziewiętnastowiecznym dworze, jak i zabawne zmagania autora z algorytmami mediów społecznościowych, które „mają alergię na Chopina”. Szczególną wartością książki jest jej autentyczność. Autor nie ukrywa się za akademicką fasadą, lecz dzieli się swoimi prawdziwymi emocjami – zachwytem nad odkryciem nieznanego manuskryptu, nostalgią za tradycyjnymi formami obcowania z kulturą, czy irytacją na powierzchowność cyfrowego świata. Te teksty powstawały „najczęściej wieczorami, przy kubku z herbatą cynamonową” i tę atmosferę intymności zachowały do końca.
Niżyński ma rzadki dar łączenia erudycji z lekkością pióra. Potrafi pisać o skomplikowanych kwestiach muzycznych w sposób zrozumiały dla każdego, a jednocześnie nie spłyca treści ani nie traci głębi. Jego eseje o artystach i ich sztuce to portrety nakreślone z prawdziwą znajomością tematu i szacunkiem dla talentu. Książka jest również świadectwem naszych czasów – epoki, w której tradycyjna kultura ściera się z cyfrową rzeczywistością. Autor z humorem, ale i troską opisuje współczesne wyzwania stojące przed miłośnikami kultury wysokiej, pokazując jednocześnie, że piękno klasycznej muzyki nie traci na aktualności.
„Chopinowska mozaika” to pozycja, którą z pełnym przekonaniem polecam szerokiemu gronu czytelników. Melomani znajdą w niej profesjonalne, ale przystępne analizy i cenne informacje. Miłośnicy dobrej literatury docenią elegancję stylu i bogactwo języka. A ci, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z muzyką klasyczną, odkryją przewodnika, który z pasją i cierpliwością wprowadzi ich w ten fascynujący świat. To książka, która może zmienić zwykłe popołudnie w „przepis na całkiem udane popołudnie”, bo jak pisze sam autor – „czasem wystarczy jeden walc, żeby odkryć w sobie melomana”.
Gorąco polecam tę lekturę wszystkim, którzy wierzą, że kultura to nie muzeum, ale żywa tkanka naszego codziennego doświadczenia.
Redaktor wydania – Rena Gawęcka
—————————————–
„To książka o pasjach, które nadają życiu smak. O tym, jak muzyka Chopina może odmienić zwykłe popołudnie w samochodzie, jak słowa mogą stawać się mostem między empikami, jak piękno klasyki wciąż potrafi nas zachwycić, mimo że świat dookoła coraz szybciej pędzi ku nowości. To także opowieść o tym, że w czasach, gdy kultura masowa wydaje się dominować, wciąż istnieją zakątki, gdzie można spotkać ludzi podobnie zafascynowanych, gdzie rozmowa o mazurkach Chopina brzmi równie naturalnie jak dyskusja o pogodzie”. „Chopinowska muzyka” zaczyna się niespiesznie. Opowiada o przodkach sławnego muzyka, o jego dziadku po kądzieli, którego Autor określa, jako gagatka i awanturnika. O jego matce Justynie, która na szczęście nie odziedziczyła temperamentnego charakteru po swoim ojcu. O tym, jak doskonale sprawowała opiekę nad swoimi dziećmi, o tym, jak zabierała je na wakacje. O Dusznik Zdroju, które do dziś związane jest z postacią Fryderyka Chopina… Janusz Niżyński zabiera Czytelnika w podróż do Żelazowej Woli. Słowem rysuje dom, w którym na świat przyszedł polski kompozytor. Nie jest to pałac, ani nic podobnego do dzisiejszej wizualizacji tego miejsca. Jest to raczej stara rozpadająca się oficyna współdzielona z pomieszczeniem dla trzody chlewnej. Kiedyś czasy byłyby inne, wszystko było inne… Normalność pisała się inaczej, niż obecnie. „MUZYKA TO JĘZYK DUSZY, KTÓRYM WYPOWIADAMY TO, CO NIEWYPOWIEDZIALNE.” Czytelnik ma również okazję poznać postać Carla Filtscha, ulubionego ucznia Chopina. Młodego chłopca, który swoim talentem potrafił oczarować każdą napotkaną na swojej drodze osobę. Niestety przeżył niespełna piętnaście lat. Śmierć zabrała go zbyt szybko z tego świata, jednak jego nazwisko i talent nie odeszły w zapomnienie. Opisałam tu tylko namiastkę tego, co zawarte jest w tej cudownej książce, bo nie sposób zebrać tego wszystkiego w jedną całość. W „Chopinowskiej mozaice” zebrane jest wszystko to, co dotyczy Fryderyka Chopina, ale również wiele, wiele więcej… Autor dzieli się również z Czytelnikami swoimi przemyśleniami, opowiada o różnych spotkaniach, które zostały zorganizowana na część naszego polskiego kompozytora, naszej dumy narodu! Swoją drogą – między pierwszym, a dziewiątym sierpnia w Dusznik Zdroju odbędzie się 80. Międzynarodowy Festiwal Chopinowski. Podrzucam Wam informację, może się wybierzecie?
Książka jest przepiękna. Zaczynając od wydania, które nie jest byle jakie. Sztywna lśniąca oprawa, grafika na okładce, która w pierwszej kolejności przykuwa wzrok, grube strony, które przetrwają więcej, niż zwykłe cieniutkie kartki. Poprzez środek bogaty w przeróżne informacje na temat Fryderyka Chopina, które zafascynują nawet zwykłego laika. Dodatkowym atutem tego cudownego wydania są umieszczone w środku zdjęcia, szkice, czy grafiki stworzone przez AI. No i kody QR, które przenoszą Czytelnika w jeszcze większy świat muzyki. Kończąc na Autorze, który postanowił podzielić się swoją pasją pisząc dla nas „Chopinowską Mozaikę”. Nie myślałam, że tego typu książka aż tak mnie w sobie rozkocha, uwierzcie
zaczytana__m