Zamów wersję papierową 30 zł
Gatunek: beletrystyka, historyczna
ISBN: 978-83-8373-895-6
Wydawca: Novae Res, Zaczytani.pl, 2025
Format: 121×195, skrzydełka, miękka oprawa
Wielkość: 202 stron
Wydawca audiobooka:
Długość nagrań:
Recenzje
„Ich pierwsze lato w Nohant” – Symfonia uczuć w dwóch rzeczywistościach
W literackim świecie pełnym powtarzalnych schematów powieść Janusza Niżyńskiego „Ich pierwsze lato” jawi się jako dzieło wyjątkowe: odważne w swojej koncepcji, subtelne w wykonaniu i niezwykle poruszające w swoim emocjonalnym rezonansie. To nie jest kolejna biografia Chopina i Sand ani typowy romans historyczny. To misternie utkana opowieść o potędze sztuki, sile miłości i fascynującym dialogu między przeszłością a teraźniejszością.
Pierwsza część książki przenosi nas do serca XIX-wiecznej Francji, do urokliwego Nohant, gdzie stajemy się cichymi obserwatorami rodzącej się więzi między dwoma artystycznymi geniuszami – Fryderykiem Chopinem i George Sand. Niżyński z niezwykłą wrażliwością maluje słowem portret ich relacji. Unika wielkich, dramatycznych gestów na rzecz uchwycenia ulotnych chwil – spojrzeń, niedopowiedzeń, wspólnych chwil przy fortepianie, które mówią więcej niż tysiąc słów. Muzyka Chopina nie jest tu jedynie tłem, ale pełnoprawnym bohaterem, językiem, którym artyści komunikują swoje najgłębsze emocje, tworząc nierozerwalną więź duchową. Autor mistrzowsko pokazuje, jak w cieniu wielkiej miłości rodzi się wielka sztuka, a wzajemna inspiracja staje się twórczym tyglem.
Gdy wydaje się, że historia dobiegła końca, Niżyński wykonuje brawurowy zabieg, przenosząc nas do współczesności. W drugiej części, zatytułowanej „Aurelia”, poznajemy młodą dziennikarkę muzyczną, która podąża śladami Chopina i Sand, szukając inspiracji do własnej książki. Ta podróż staje się dla niej nie tylko zawodowym wyzwaniem, ale przede wszystkim osobistą odyseją w głąb własnych pragnień i emocji. Fascynująca historia z przeszłości staje się lustrem dla współczesnych poszukiwań miłości i sensu. Losy Aurelii i poznanego przez nią Robinsona w subtelny, lecz wyraźny sposób nawiązują do romansu wielkich artystów, tworząc intrygującą paralelę i udowadniając, że pewne historie są ponadczasowe.
„Ich pierwsze lato” to książka, która zachwyca na wielu poziomach. To wyrafinowana literacko podróż, która zmusza do refleksji nad naturą miłości, sztuki i nierozerwalnym splotem ludzkich losów. Janusz Niżyński z powodzeniem sprostał wyzwaniu, tworząc opowieść, która nie tylko edukuje, ale przede wszystkim porusza serca i umysły. Z każdą stroną czujemy, jak dwa pozornie odległe światy splatają się w harmonijną całość, tworząc dzieło kompletne i niezapomniane.
Gorąco polecam tę lekturę każdemu, kto w literaturze poszukuje czegoś więcej niż tylko rozrywki – kto pragnie przeżyć autentyczne wzruszenia i odbyć inspirującą podróż w świat, gdzie muzyka i miłość mówią jednym głosem. To prawdziwa uczta dla wrażliwej duszy.
Rena Gawęcka
———————————————————————
Muzyka, miłość i poszukiwanie własnej drogi
Autor: @karolak.iwona1
„Ich pierwsze lato w Nohant” Janusza Niżyńskiego to opowieść o pasji do muzyki i sztuki oraz o poszukiwaniu własnej drogi. Mamy tutaj pokazane dwie historie, które dzieli spory przedział czasowy, bo aż dwieście lat. I jedna z tych historii, opowiadająca o wielkiej miłości Fryderyka Chopina i George Sand, ma ogromny wpływ na dziewczynę, żyjącą we współczesnych czasach. Aurelia podąża śladami miłości romantycznych kochanków sprzed lat.
Inne epoki, dwie odmienne historie, ale łączy je miłość, która inspiruje.
Jest czerwiec 1839 rok. Cała rzecz zaczyna się od tego, że sławny kompozytor Fryderyk Chopin podróżuje wraz z Aurorą Dudevant, znaną powszechnie jako George Sand do jej posiadłości w Nohant. W podróży towarzyszą im dzieci Sand – jedenastoletnia Solange i szesnastoletni Maurycy. Chopin jest wątłego zdrowia, dokucza mu uporczywy kaszel, popada w stany melancholijne.
Nohant to okazała rezydencja z XVIII wieku z ogródkiem kwiatowym i sadem. Sand ma nadzieję, że ukochany odzyska tu spokój ducha i posiadłość zainspiruje go do tworzenia nowej, pięknej muzyki.
George Sand to kobieta, odziana w męski strój i z nieodłącznym cygarem w dłoni, silna i niezależna, odważna w łamaniu społecznych konwenansów. To pisarka o temperamencie i nieposkromionej duszy. Otacza Chopina opieką i troszczy się o niego wręcz z czułością matki. Czy genialny kompozytor o wrażliwym sercu i kruchym zdrowiu odzyska tu spokój i będzie zdolny stworzyć muzykę, która poruszy najczulsze struny w sercu? Czy George Sand stworzy tu nową powieść?
Druga historia dzieje się dwieście lat później. Opowiada o młodej kobiecie, Aurelii, która jest dziennikarką muzyczną. Aurelia jedzie do Nohant, podążając śladami romantycznych kochanków. Prowansalski krajobraz z winnicami na zboczach, polami pachnącej lawendy i kamiennymi domami z czerwonymi dachówkami wywiera na Aurelii ogromne wrażenie. Zwiedza Nohant, dla niej to miejsce żyje historią, jest magiczne, bo czas tu płynie inaczej.
Kim jest poznany w Nohant młody mężczyzna? Czy w miejscu gdzie nadal czuć ducha romantyzmu, rozkwitnie na nowo miłość?
Akcja toczy się tu leniwie. Autor skupia się przede wszystkim na pokazaniu twórczego działania: komponowania, rozmów o sztuce, szkicowaniu i malowaniu, pisaniu. Wielkiej, romantycznej miłości mi w tej powieści zabrakło.
Janusz Niżyński znakomicie oddaje atmosferę Nohant i w kwiecisty sposób opisuje urokliwe zakątki. Na początku podobał mi się styl pisarza, taki ozdobny, wręcz barokowy, nasycony metaforami, „niczym płynne złoto”. Ale potem zaczął mnie męczyć ten cukierkowy język, zauważyłam także powtórzenia, co wpłynęło na mój odbiór lektury.
Niemniej jest to historia w pewien sposób ujmująca. Pokazuje jak przeszłość przenika się z teraźniejszością, miłość ze sztuką, jak tworzy się mozaika ludzkich losów.
„Ich pierwsze lato w Nohant” to opowieść o muzyce, miłości i poszukiwaniu własnej drogi.
Zaprasza do odwiedzenia Nohant, gdzie słychać ciche dźwięki fortepianu, a historia miłości Fryderyka Chopina i George Sand wciąż żyje.
Książka z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl.
————————
Fryderyk Chopin… „szczególna zdatność, geniusz muzyczny”, tak mówił o nim Józef Elsner, dyrygent i kompozytor, a także nauczyciel młodego Fryderyka. A Ty? Jakie masz pierwsze skojarzenia związane z tym niezwykłym artystą? Dziś chciałabym Cię zaprosić w podróż do Francji, do Nohant, gdzie Chopin i George Sand spędzili swoje najszczęśliwsze i najbardziej twórcze lata.
Książka, Ich pierwsze lato w Nohant, podzielona jest na dwie części. W pierwszej autor przenosi nas do XIX wieku, do historii Chopina i George Sand, dwojga artystów, ale też dwojga ludzi, którzy w świecie pełnym oczekiwań i ograniczeń odnaleźli przestrzeń na sztukę, pasję i miłość. W drugiej natomiast śledzimy opowieść Aurelii, dziennikarki muzycznej, która współcześnie podąża ich śladami.
To właśnie ta pierwsza część najmocniej trafiła do mojego serca. Chopin jest mi niezwykle bliski, inspiruje mnie od dawna, a tutaj miałam poczucie, że mogę zajrzeć mu przez ramię, wsłuchać się w bicie jego serca i zrozumieć, co znaczyło dla niego tworzyć. Czytając o romantyzmie, o tym, że „muzyka to język duszy, którym wypowiadamy to, co niewypowiedziane”, czułam ekscytację, motyle w brzuchu, czułam, jakbym naprawdę spotkała dwoje ludzi, którzy patrzą na świat tak samo jak ja, z zachwytem nad sztuką.
Przyznam, że czasem powtarzające się sformułowania o „języku duszy” brzmiały jak nawracający refren, ale zgadzam się z nimi całkowicie… taka właśnie jest muzyka Chopina, wyjątkowa, niepowtarzalna, skrywająca w każdym brzmieniu ogrom emocji. Żałuję tylko jednego, że to było pierwsze lato w Nohant, i że musiałam tak szybko opuścić tamten świat. Historia Aurelii nie porwała mnie tak mocno, moje serce zostało w XIX wieku, przy dźwiękach Sonaty b-moll i Ballady F-dur.
Z drugiej części wyniosłam jednak jeden cytat, który poruszył mnie głęboko: „Muzyka Chopina – … – To nie tylko dźwięki. To opowieść o ludzkich emocjach, o tęsknocie, miłości, cierpieniu, o wszystkim, co czyni nas ludźmi.” To właśnie dlatego muzyka Chopina nie przestaje nas poruszać.
Instagram @Etiudyliterackie